Հայկական խոհանոցը ոչ միայն ուտելիքի համադրություն է, այլև հազարամյակների պատմության, մշակույթի և հողի հարուստ ժառանգություն։ Այն ոչ միայն հաճելի է ճաշակին, այլև հարուստ է սննդարար նյութերով, ինչը դարձնում է այն ոչ միայն ավանդույթ, այլև առողջ ապրելակերպի մի մաս։
Հայկական խոհանոցի հիմնական գաղտնիքներից մեկը բազմազանության մեջ է։ Այն ազդեցություն է կրել աշխարհի տարբեր մշակույթներից՝ պարսկական, թուրքական, ռուսական և այլոց, սակայն հաջողությամբ է պահպանել իր ինքնատիպությունը։ Յուրաքանչյուր մարզ ունի իր յուրահատուկ ուտեստները և բաղադրիչները, որոնք արտացոլում են տվյալ տարածքի կլիմայական պայմանները և մշակութային առանձնահատկությունները։
Հայկական խոհանոցի հիմնական բաղադրիչներից են հացը, մսամթերքը, կաթնամթերքը, բանջարեղենը և մրգերը։ Հայկական հացը, ինչպիսիք են լավաշը, մատաղը և հացիկը, ոչ միայն ուտելիք է, այլև ավանդական արարողությունների անբաժանելի մաս։ Մսամթերքը, հատկապես խոզի և հավի մսից պատրաստված ուտեստները, հաճախ են պատրաստվում բազմաթիվ համեմունքներով և բանջարեղենով։
Հայկական խոհանոցի ամենահայտնի ուտեստներից են խորովածը, կզնևը, խաշլանը, հաշվը, բորշը, խալան և այլն։ Յուրաքանչյուր ուտեստ ունի իր պատմությունը և պատրաստման յուրահատուկ եղանակը։ Օրինակ, խորովածը, որը պատրաստվում է բազմաթիվ տեսակի մսից՝ խոզի, հավի, ոչխարի և այլոց, հայկական խոհանոցի խորհրդանիշն է և հաճախ հանդիպում է ավանդական տոների և հանդիպումների ընթացքում։
Հայկական խոհանոցի մյուս կարևոր գաղտնիքը համեմունքների և բուսական յուղերի օգտագործումն է։ Բուսական յուղերը, հատկապես աղվեսի և նուռի յուղերը, ոչ միայն բարձրացնում են ուտեստների համը, այլև ունեն բժշկական հատկություններ։ Համեմունքներից հաճախ են օգտագործվում կոմիջանը, մանանեխը, սխտորը, ուրցը և այլն։
