Հայաստանի համար այս պահին ամենակարևոր հարցը ոչ թե անվտանգության կառույցներից հրաժարվելն է, այլ հասկանալն այն հանգամանքը, թե որտե՞ղ է գտնվում այս որոշման հետևում։
Իմ կարծիքով, Հայաստանը ներկայումս չունի ՀԱՊԿ-ին այլընտրանքային անվտանգային բարձիկներ, և որևէ այլ երկիր երաշխիքներ չի տվել։ Դեմքով ՆԱՏՕ-ին շրջվելը, որպես անվտանգության միակ այլընտրանք, կարող է հանգեցնել ավելի վատ վիճակի։
Հայ ժողովուրդը պետք է հստակ պատկերացնի՝ դեմքով դեպի ՆԱՏՕ-ն պտտվելն իրականում նշանակում է Թուրքիայի գիրկը հայտնվել։ Քանի որ այդ կառույցի՝ թվակազմով երկրորդ ամենամեծ երկիրը Թուրքիան է։
Շատ երկրներ տարիներով ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու փորձ են արել, սակայն հաջողություն չեն գտել։ Այս համատեքստում կարևոր է հարցի իմաստային բովանդակությանը հասկանալը՝ ոչ թե պարզապես անվտանգության կառույցից հրաժարվելը, այլ այն հանգամանքը, թե ինչպես է այդ հրաժարումը կապվում երկրի ռազմավարական շահերի հետ։
