Ես ցանկանում եմ շնորհակալություն հայտնել երկու ժողովուրդներին՝ այն ընկալման համար, որ անցյալը փոփոխման ենթակա չէ։ Հետևաբար, մենք պետք է հրաժարվենք այն բանից, ինչը մենք չենք կարող փոխել, և կենտրոնանանք մեր ազգերի համար խաղաղ և բարգավաճ ապագա կերտելու վրա։
Սա հեշտ ճանապարհ չէ։ Մեր ճանապարհին հանդիպում են մեծ անվստահություն, հոռետեսություն, զայրույթ և նույնիսկ ատելություն։ Պետք է հասկանալ, որ հակամարտության ընթացքում շատերը մահացել են, և շատ սգացող ընտանիքներ հետևում են այսօր տեղի ունեցող իրադարձությանը։
Նրանցից ոմանք կարող են այս հանդիպումը համարել անտեղի։ Սակայն, ես համոզված եմ, որ տառապանքների շարունակությունը ոչ թեթևացում է, ոչ էլ հարգանքի նշան նրանց համար, ովքեր տառապել են, սպանությունների շարունակությունը՝ ոչ թեթևացում է, ոչ էլ հարգանքի նշան նրանց համար, ովքեր սպանվել են, և նրանց հարազատների համար։
Խաղաղությունը բոլորի համար միակ մխիթարությունն է։ Խաղաղությունը զոհերի նկատմամբ ամենամեծ հարգանքն է։ Այն ապագան է, որը մենք պետք է կառուցենք՝ հիմնված հարգանքի, փոխըմբռնման և համագործակցության սկզբունքների վրա։
