Իմ անունից ցանկանում եմ հայտնի, որ Ղազախստանի նախագահ Կասիմ-Ժոմարտ Տոկաևի, Ղազախստանի կառավարության և ժողովրդի անունից շնորհակալություն եմ հայտնում՝ այս կարևոր միջոցառման կազմակերպման և հյուրընկալության համար։
Այս համաժողովը կարևոր հարթակ է, որտեղ կառավարություններ, գիտական համայնք և քաղաքացիական հասարակությունը կարող են համախմբվել՝ դիմակայելու կլիմայի փոփոխության, կենսաբազմազանության կորստի և հողերի դեգրադացիայի մարտահրավերներին։
Հայաստանը, լինելով դեպի ծով ելք չունեցող, զարգացող և լեռնային երկիր, արդեն բախվում է կլիմայի փոփոխության լուրջ հետևանքներին։ Թեև մեր ներդրումը համաշխարհային ջերմոցային գազերի արտանետումներին կազմում է ընդամենը մոտ 0.02%, երկրում միջին ջերմաստիճանը վերջին տասնամյակների ընթացքում բարձրացել է ավելի քան 1 աստիճան Ցելսիուսով, և կանխատեսվում է, որ այն կշարունակի աճել։ Սա հանգեցրել է ծայրահեղ եղանակային երևույթների, ինչպիսիք են ջրհեղեղները և ջերմային ալիքները, որոնք առաջացնում են զգալի տնտեսական կորուստներ և սպառնում են կենսապահովմանը։
Ջրային ռեսուրսների սակավությունը, որը պայմանավորված է տեղումների նվազումով և սառցադաշտերի նահանջով, գնալով ավելի մեծ ճնշում է գործադրում մեր բնակչության, հատկապես գյուղական համայնքների վրա։ Ջրի սակավությունը սպառնում է խոցելի լեռնային էկոհամակարգերին, ազդում գյուղատնտեսության վրա և ընդհանուր առմամբ՝ մեր բնակչության բարեկեցության վրա։
Այս համատեքստում ողջունում եմ Ղազախստանի նախաձեռնությունը՝ միջազգային գործընկերների հետ խորհրդակցություններ անցկացնելու ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման նպատակով համագործակցությունն ուժեղացնելու ուղղությամբ։ Հայաստանը ակտիվորեն կմասնակցի այդ խորհրդակցություններին։
Հայաստանը ցուցաբերում է պատասխանատվության բարձր զգացում և հանձնառություն՝ նպաստելու գլոբալ կլիմայական գործողություններին։ Մենք սահմանել ենք հավակնոտ նպատակներ՝ մինչև 2035 թվականը ջերմոցային գազերի արտանետումները նվազեցնելու 44%-ով՝ 1990 թվականի մակարդակի համեմատ՝ ներքին ջանքերի շնորհիվ, և մինչև 52%-ով՝ միջազգային աջակցության դեպքում։
Հայաստանը ստանձնում է այս պարտավորությունները՝ լիովին գիտակցելով իր ազգային հնարավորությունները և միջազգային համագործակցության կարևորությունը կլիմայի փոփոխության մեղմացման և հարմարվողականության առաջխաղացման գործում՝ առաջնորդվելով հավասարության և ընդհանուր, սակայն տարբերակված պատասխանատվությունների սկզբունքով։
Ջերմաստիճանի բարձրացումը կենսաբազմազանության կորստի հիմնական գործոններից է, որը ազդում է աշխարհի եզակի էկոհամակարգերի և էնդեմիկ տեսակների վրա՝ ունենալով խոր ազդեցություն մարդու առողջության, պարենային անվտանգության և տնտեսության վրա։ Հետևաբար չափազանց կարևոր է ընդլայնել գլոբալ ջանքերը կենսաբազմազանության պահպանության և կայուն օգտագործման ուղղությամբ։ Այս տարի Հայաստանը կհյուրընկալի Կենսաբազմազանության մասին կոնվենցիայի Կողմերի համաժողովի 17-րդ նիստը (COP17)։
Սա արտացոլում է մեր փոքր երկրի ուժեղ հանձնառությունը՝ նպաստելու բնության պահպանության գլոբալ ջանքերին։ Հայաստանը անհամբերությամբ սպասում է այս տարվա հոկտեմբերին Երևանում ընդունելու միջազգային գործընկերներին՝ գնահատելու մեր առաջընթացը և բացահայտելու ուղիներ՝ արագացնելու շրջակա միջավայրի վերականգնման և պաշտպանության ջանքերը ներկա և ապագա սերունդների համար։
Միջազգային համագործակցությունը, ֆինանսական ռեսուրսների մոբիլիզացումը, փորձի և տեխնոլոգիաների փոխանակումը շարունակում են մնալ առանցքային՝ փոխկապակցված էկոլոգիական խնդիրներին դիմակայելու, կլիմայական կայունությունն ուժեղացնելու, կայուն գյուղատնտեսությանը և պարենային անվտանգությանը աջակցելու, ինչպես նաև ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը խթանելու համար։ Հայաստանը պատրաստ է համագործակցել իր տարածաշրջանային և միջազգային գործընկերների հետ, կիսվել մեր փորձով և սովորել մյուսներից։ Միասին մենք կարող ենք պաշտպանել մեր Երկիր մոլորակը և ապահովել մեր հասարակությունների երկարաժամկետ կայունությունն։
